Akciğer Kanserinin Mesleki ve Çevresel Nedenleri
Dr. Mehmet BAYRAM

Özet10.5152/gghs.2019.021

İş yeri ortamında ya da endüstriyel işlemler sırasında gerekli önlemler alınmaz ise kansere yol açabilecek kimyasal, fiziksel ve biyolojik etmenler çalışma ortamına ve çevreye salınır. Akciğer kanseri mesleksel kanserler arasında en sık görülen tiptir. Deri kanseri, mesane kanseri, lösemi mesleki maruziyetle yakın ilişkili türlerdir. Mesleksel etkilenmeye bağlı olarak ortaya çıkan kanserler de histolojisi prognozu olarak diğer kanserlerden farklı değildir. Mesleksel kanserler diğer kanserlere göre daha genç yaşlarda görülür. Kanser riskinin yüksek olduğu işlerde çalışanlar daha çok erkekler olduğundan, mesleksel kanserler de erkeklerde daha fazladır. Birden fazla kanserojenle karşılaşanlarda daha sık görülürler (asbest-sigara etkileşimi gibi). Etkene maruziyetle tanı arasındaki süre 1015 yıldan az değildir. Mezotelyomada 40-50 yıla kadar uzayabilir. Bu nedenle tanı, sıklıkla kişi emekli olduktan sonra konur. Sigara dışında akciğer kanseri nedenleri arasında iyonizan radyasyonlar (X- ışını, alfa partikülleri, gamma ışını), metaller, özellikle organik maddelerin yanması sonucu oluşan başta poliaromatik hidrokarbonlar olmak üzere toksik gazlara maruziyet olan iş kolları, bununla bağlantılı olan dizel egzozu, arsenik, berilyum, kadmiyum nikel gibi element ve metaller, başta asbest ve silika olmak üzere inorganik tozlar sayılabilir. Ayrıca kanserojen olduğu şüphesi olan ajanlara ihtiyatlı yaklaşılmalı yeni çıkacak epidemiyolojik çalışmalar neticesinde karsinojen listesine alınabileceği akılda tutulmalıdır.

Anahtar Kelimeler: Karsinojenler, toz, duman, malignite, epidemiyoloji
[ PDF ]